امروز هرگز از یاد مشهد ، مشهدیها و خراسانی های غیور نخواهد رفت. روزی که قرار است لیگ برتر با ابومسلم وداع کند. اما این وداع و دست تکان دادن تلخ لیگ برتر با گربه سیاه همیشگی قطبهای تهرانی، به معنی وداع هواداران با سیاه جامگان مشهدی نخواهد بود. این شاید سلامی دوباره است که سینه چاکان واقعی ابومسلم به تیم محبوب خود می کنند.
سقوط ابومسلم، زاده تفکر غیر حرفه ای و کاملاً سطحی نگرانه مدیرانی بود که می کوشیدند از ابومسلم به عنوان سکوی پرتاب خود استفاده کنند. سقوط ناباورانه تیمی که هم در لیگ برتر ستاره می ساخت (که نمونه هایش را می توان در تیموریان، جباری، خسرو حیدری، ناصحی، خلعتبری،نیكبخت ، منصوری ، گردان ، عزیزی ، عنایتی ، فضلی، بادامکی و ... دید) و هم هوادارانی پرشورتر از نوقطبهای تازه به پول و ثروت رسیده را در کنار خود می دید و هم این که برابر قطبهای تهرانی، یقه گیری می کرد، محصول کج سلیقگی های مدیرانی است که پس از خصوصی شدن این باشگاه، تنها به دنبال کسب شهرت خود و به دست آوردن سرمایه هایی جدید برای خویش بودند. می توان متصور شد که از روز وداع سردار ملاحی تا امروز، ابومسلم تنها روندی سقوطی را در پیش گرفت و سرانجام آن چه هیچ کس انتظارش را نداشت روی داد. ابومسلم رفت !...

این اولین آزمون ابومسلم در لیگ یک نیست. این اولین باری نیست که ابومسلم باید دور از نگاه برتریها به زندگی اش ادامه دهد و البته این نخستین باری نخواهد بود که یکی از پرشورترین تیمهای لیگ باز هم حمایتی همه جانبه را ولو در لیگ یک از سوی هواداران خود انتظار می کشد.
ابومسلم در خارج از خانه و مقابل مس با لیگ برتر وداع می کند. اما به محض به صدا درآمدن سوت پایان مسابقه، آغازی دوباره انتظار سیاه جامگان و هوادارانش را خواهد کشید.
لیگ یک، فرصت مناسبی است تا ثابت شود چه کسانی در زمان بیماری این طفل کنارش هستند و چه کسانی در زمان سختی و تنگ دستی، به سراغ گزینه های ساده و تبلیغاتی می روند !
امروز مشهدیها و خراسانی ها با لیگ برتر وداع می کنند و همین لیگ برتر یک سال، چشم انتظار بازگشت گربه های سیاه باقی خواهد ماند.

به امید بازگشت به اوج

اول بشی ، اخر بشی : ابومسلم دوستت داریم